เพื่อนใหม่บนรถเมล์
เย็นวันที่ 9 ธันวาคม วางแผนไว้ว่าจะไปหาถ่ายรูปหลังจากกลับมาทำงาน ซึ่งจุดหมายปลายทางคืออนุสารีย์ชัยสมรภูมิ ก็แพคของอุปกรณ์ในการถ่ายรูปต่างๆ จนเรียบร้อยจึงได้ออกเดินทาง โดยได้นั่งรถเมล์สาย 8 สายประจำ ระหว่างทางผมนั่งที่เก้าอี้แถวหลังสุด ก็ได้เจอชายหนุ่มมานั่งข้างๆ ซึ่งผมก็ไม่ได้คิดอะไร ผมก็แค่ชำเลืองอ่านดูหนังสือเกี่ยวกับบรถยนต์ที่ชายคนนั้นกำลังอ่าน ก็แอบคิดในใจว่า “โอ้ว ไอ้นี่อ่านหนังสือรถนอกด้วยเฮ้ย…ท่าทางคงรวยน่าดู” ก็นั่งมาเรื่อยๆ จนแกเห็นผมสะพายกระเป๋ากล้อง ก็เลยถามว่า
“จะไปถ่ายรูปไหนครับนี่” ชายคนนั้นถามด้วยท่าทีเป็นมิตร
“อ๋อ ไปถ่ายอนุสาวรีย์ ครับ” ผมก็ตอบไปด้วยท่าทีเป็นมิตรเช่นกัน
พูดกันไปเรื่อยๆ ก็เริ่มสนุกแล้วซิครับ แกพูดแลกเปลี่ยนทัศนะคติเกี่ยวกับกล้องกับผมอย่างเมามัน ประมาณว่าได้เจอคนที่ชอบถ่ายรูปเหมือนกันนั่นเอง บางเรื่องผมไม่รู้ก็ได้รู้จากชายคนนั้น แกบอกให้ผมกระจ่างตั้งมากมายหลายเรื่อง บอกตามตรงผมรู้สึกไม่ได้รู้สึกว่าเขาอันตรายเลย เหมือนที่ใครๆ มักคิดว่าการคุยกับคนอื่นเป็นสิ่งต้องห้ามในสังคมเมืองกรุง แต่เสียดายดันมาถึงอนุสารีย์ที่ที่ผมต้องลงจากรถเสียแล้ว ถ้าไม่ได้ลงนะ ผมได้คุยกันกับชายคนนั้นยาวแน่เลย แต่ก็ดีครับได้เจอเพื่อนใหม่ คนแปลกหน้าที่เราไม่รู้จัก แต่ชอบในสิ่งเดียวกัน อันนี้แหละ สุดยอด !!!
.
