!! Underground Blog !! เว็บของคนธรรมดา

คลิกที่รูปเพื่อชมภาพขนาดใหญ่

เรื่องทั่วไป

หลังจากที่ส่งจดหมายแนบซองและแสตมป์ไปขอมาเมื่อหลายอาทิตย์ก่อน ในที่สุดเมื่อวาน (2553.05.31) ก็ได้ของกลับมา วันนี้เลยเอามาแบ่งให้ดู ซึ่งถ้าใครเล่นบอร์ดกล้องของ TSD Magazine (http://www.tsdmag.com/forum/index.php) ก็คงจะรู้จักกันดี ขอบคุณเว็บ TSDMag ณ ที่นี้ด้วยครับ

เรื่องทั่วไป gray 18%, tsd, tsd gray card, กระดาษเทา 18%

เวลาผ่านไปมาสักระยะหลังจากที่หลงอยู่ในสังคมเว็บเพซบุค ก็ทำให้ผมลืมไปเลยว่า “เฮ้ย!! เราก็มีเว็บนี่หว่า” จนไม่ได้อัพเดตอะไรเลย ไม่ได้อัพภาพสวยๆ จากการเดินเล่นไปเรื่อย ก็ไม่ใช่อะไรหรอก พอดีเจอพี่ “ ioxtream” มาคอมเม้นต์ในเว็บให้ ทำให้ฉุดคิดขึ้นมาถึงเว็บนี้ในทันใด ก็ยังงงอยู่เลยครับ ว่าพี่เค้าเข้าเว็บนี้ผ่านทางไหน ยังไงก็เข้ามาเยี่ยมผมบ่อยก็แล้วกันก็ดีนะครับ

ปล.ดีใจ ที่ยังมีคนเข้ามาเว็บเรา ปลื้มมากๆ ครับ ^ ^

เรื่องทั่วไป

เห็นรายการประเภทนี้ก็บ่อยที่แบ่งพื้นที่การใช้งานเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกก็เป็นส่วนที่แสดงรายการจริงๆ กับอีกส่วนที่เป็นส่วนของการโฆษณา ถ้าเป็นช่วงสมัยย้อนหลังไปซัก 5 ปีก่อนหรือมากกว่านั้นจอทีวีจะมีพื้นที่แสดงข่าวสารเต็มพื้นที่ อย่างมากก็มีแถบข่าวคาดกินพื้นที่เพียงเล็กน้อยวิ่งไปวิ่งมา

แต่นี่ แม่เจ้าโว้ย!!!…พอมาถึงยุคของโลกข่าวสารที่อัพเดตสุดๆ ทำให้พื้นที่ของจอโทรทัศน์ได้หดให้เราได้แหกตาดูรายการแย่งกับส่วนที่เป็นของพื้นที่โฆษณาซึ่งกินพื้นที่ไปเกือบ 50% ของจอ เผลอๆ จะกินไปมากกว่านี้ด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าจะยัดเยียดโฆษณาให้เราๆ ท่านๆ ได้เสพกันไปถึงไหน เหลือช่องให้ดูรายการจริงๆ กระจิ๊ดริด ยิ่งพวกรายการบันเทิง รายการเพลงเอยจะเห็นได้ชัด ทั้งแถบโฆษณาโหลดนู้นโหลดนี่ แถบส่ง mms, sms แถบข่าวด่วนรอบโลก มากมายฯลฯ

อนาคตจะเป็นยังไงก็คงต้องติดตามต่อไปกับวงการโทรทัศน์บ้านเรา

เรื่องทั่วไป รายการโทรทัศน์, แถบโฆษณาคั่น, โฆษณา

เย็นวันที่ 9 ธันวาคม วางแผนไว้ว่าจะไปหาถ่ายรูปหลังจากกลับมาทำงาน ซึ่งจุดหมายปลายทางคืออนุสารีย์ชัยสมรภูมิ ก็แพคของอุปกรณ์ในการถ่ายรูปต่างๆ จนเรียบร้อยจึงได้ออกเดินทาง โดยได้นั่งรถเมล์สาย 8 สายประจำ ระหว่างทางผมนั่งที่เก้าอี้แถวหลังสุด ก็ได้เจอชายหนุ่มมานั่งข้างๆ ซึ่งผมก็ไม่ได้คิดอะไร ผมก็แค่ชำเลืองอ่านดูหนังสือเกี่ยวกับบรถยนต์ที่ชายคนนั้นกำลังอ่าน ก็แอบคิดในใจว่า “โอ้ว ไอ้นี่อ่านหนังสือรถนอกด้วยเฮ้ย…ท่าทางคงรวยน่าดู” ก็นั่งมาเรื่อยๆ จนแกเห็นผมสะพายกระเป๋ากล้อง ก็เลยถามว่า

“จะไปถ่ายรูปไหนครับนี่” ชายคนนั้นถามด้วยท่าทีเป็นมิตร
“อ๋อ ไปถ่ายอนุสาวรีย์ ครับ” ผมก็ตอบไปด้วยท่าทีเป็นมิตรเช่นกัน

พูดกันไปเรื่อยๆ ก็เริ่มสนุกแล้วซิครับ แกพูดแลกเปลี่ยนทัศนะคติเกี่ยวกับกล้องกับผมอย่างเมามัน ประมาณว่าได้เจอคนที่ชอบถ่ายรูปเหมือนกันนั่นเอง บางเรื่องผมไม่รู้ก็ได้รู้จากชายคนนั้น แกบอกให้ผมกระจ่างตั้งมากมายหลายเรื่อง บอกตามตรงผมรู้สึกไม่ได้รู้สึกว่าเขาอันตรายเลย เหมือนที่ใครๆ มักคิดว่าการคุยกับคนอื่นเป็นสิ่งต้องห้ามในสังคมเมืองกรุง แต่เสียดายดันมาถึงอนุสารีย์ที่ที่ผมต้องลงจากรถเสียแล้ว ถ้าไม่ได้ลงนะ ผมได้คุยกันกับชายคนนั้นยาวแน่เลย แต่ก็ดีครับได้เจอเพื่อนใหม่ คนแปลกหน้าที่เราไม่รู้จัก แต่ชอบในสิ่งเดียวกัน อันนี้แหละ สุดยอด !!!

.

เรื่องทั่วไป

งานยิ่งใหญ่ของคนชอบเล่น (เกม) หลายสีสันความสนุก เจอกันได้ที่งานนี้ครับ

อ่านเพ่มเติม : http://www.playpark.com/microsite/carnival/index.html

กิจกรรมดีๆ แบบนี้ต้องรีบจัดไปให้เสียคนครับ

.

เรื่องทั่วไป carnival, playpark, playpark carnival 2009

………“อีเมล” หรือที่อยู่ทางอินเทอร์เนตนั้น โดยมากคนส่วนนี้ส่วนใหญ่ที่ใช้คอมพิวเตอร์มักจะมีอีเมลกันทุกๆ คน เพื่อใช้สำหรับรับ-ส่งข่าวสารความเคลื่อนไหวต่างๆ หรือจะใช้เพื่อจุดประสงค์ต่างๆ ก็ว่ากันไป

……….พอมีอีเมลมาแล้วก็ต้องมีจดหมายเข้ามา ซึ่งจดหมายที่ถูกส่งมาหาเรานั้นส่วนหนึ่งก็จะเป็นอีเมลพวก “ฟอร์เวิร์ดเมล์” (Forward Mail) ซึ่งอีเมลประเภทนี้แหละที่ดูเหมือนว่าจะฮิตส่งกันเหลือเกิน ส่งมาส่งไป เผลอๆ เราจะได้รับอีเมล ฉบับเดียวกันจากผู้ส่งเป็นสิบก็ได้ ถ้าเป็นอย่างงั้นจริงก็คงน่ารำคาญน่าดู จริงมั้ย บางเมลก็ขึ้นชื่อเมลต่อมาว่า “ถ้าไม่ส่งต่อถือว่าคุณเป็นคนใจแคบ” อะไรเนี้ย…มาว่าเราเป็นคนใจแคบทำไมล่ะนี่ ประมาณว่าคงอยากให้ส่งต่อจริงๆ แต่สำหรับผมแล้วบอกตามจริง “ไม่เคยส่งต่อ” สักครั้ง

เนื้อหาของอีเมลก็ไม่มีอะไรมาก หลักๆ ก็จะมีเนื้อหาประมาณว่า

“Hotmail จะหยุดให้บริการแล้ว” แบบนี้ก็ฮิตส่งมาเหลือเกิน แถมลิสต์รายชื่อของคนที่ส่งมาเยอะเอาการเลยทีเดียว จะหยุดก็หยุดซิไม่ได้เดือดร้อนอะไรอยู่แล้ว
“นายคนนั้นทำน้องสาวฉันท้อง มันเลวมาก” แถมยังแนบบัตรประชาชนของนายคนนั้นมาให้ดูด้วย เพื่อ ? (เป็นการใส่ร้ายกันหรือปล่าวก็ไม่รู้)
“เกี่ยวกับการแบ่งแยกดินแดน” โดยเสนอภาพความโหดร้ายต่างๆ เพื่อให้ต่อมรักชาติเราพุ่ง แถมยังยกข้อความมาอ้างอิง เพื่อให้ดูมีเหตุมีผล
“เกี่ยวกับภาพแปลกๆ รอบโลก” อันนี้ยังพออยากเก็บไว้
“ลูกผมหาย ขอบริจาค ฯลฯ “
“บทสนทนา บทความเรื่องรักๆ ใครๆ บทร่ายอะไรก็ไม่รู้ ” แบบนี้ก็พบได้มาก ซึ่งบางเรื่องก็มีประโยชน์ บางเรื่องก็ไร้สาระ
ฯลฯ
……….จะว่าไปแล้วฟอร์เวิร์ดเมลพวกนี้ถ้าหากเราไม่ได้คิดไตร่ตรอง หรือใช้วิจารณญาณในการอ่าน แล้วเชื่อตามฟอร์เวิร์ดเมลก็นับว่า…ก็นะ แต่ผมก็เชื่อนะว่ามีหลายๆ คนแหละที่มีแนวความคิดที่เป็นของตัวเองพิจารณาเองไตร่ตรองเองได้ บางเมลก็มีสาระ แต่บางเมลก็ไร้สาระนี่ซิ เฮ้อ ไม่รู้จะพูดยังไง…ก็อยู่ที่คุณแล้วล่ะครับ ^^

อ่านเพิ่มเติมที่ http://th.uncyclopedia.info/wiki/%E0%B8%88%E0%B8%94%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B9%82%E0%B8%8B%E0%B9%88

.

เรื่องทั่วไป forward, forward mail

ที่มาของภาพ : http://img167.imageshack.us/img167/7811/dscf2609jl1.jpg

……….ถ้าใครเลยลองนั่งรถเมล์เหลือง NGV รุ่นใหม่ที่ออกมาให้ประชาชนได้ใช้บริการนั้น ก็คงมีความรู้สึกดีไม่น้อยที่ได้นั่งรถใหม่ แอร์ก็เย๊นเย็น ไม่ต้องทนสูดควันพิษบนท้องถนนเหมือนรถเมล์ธรรมดา

……….ผมเองก็คือหนึ่งในนั้นแหละที่ต้องใช้บริการรถเมล์เหมือนคนกรุงเทพๆ ทั่วไป โดยที่รถเมล์แอร์ NGV นั้นก็ได้ใช้บริการบ่อยเช่นกัน โดยผมก็ชอบนั่งแถวหลังสุด เพราะมันสูงดี เห็นมุมในรถได้กว้างกว่า และดูเป็นส่วนตัวดี (เป็นความชอบส่วนตัว) แต่แล้ววันหนึ่งและอีกหลายๆ วัน ในระหว่างที่กำลังนั่งตากแอร์ในรถอย่างสบายอารมณ์ โอ้ว!!…แม่จ้าาววว… หางตาผมก็ไปสะดุดกับบางสิ่งบางอย่างที่กำลังเคลื่อนที่ ใช่แล้ว…มันคือแมลงสาบนั่นเอง ขนาดประมาณ 3-5 มิลลิเมตรได้มั้ง ไต่อยู่ตามเพดานรถ หรือไต่ตามผนัง ตอนแรกก็นึกว่าจะเจอแค่รถคัันนี้คันเดียว แต่ไม่ใช่เลยคันอื่นๆ ก็มีเช่นเดียวกัน ก็เลยทำให้ผมอดสงสัยไม่ได้ว่าขนาดรถแอร์ที่พึงนำมาให้บริการยังมีแมลงสาบ แล้วรถธรรมดาจะเป็นอย่างไร แต่ผมก็ไม่เคยเห็นแมลงสาบบนรถเมล์ธรรมดา (ขาว-น้ำเงิน หรือ แดง-ครีม) เลยสักครั้ง ไม่แน่อาาจะมีเฉพาะบนรถเมล์แอร์ NGV เหลืองอย่างเดียวก็เป็นได้ใครจะไปรู้

……….สิ่งที่อยากฝากไว้สำหรับผู้ที่เกี่ยวข้อง ก็อยากให้ทำความสะอาดรถบ่อยๆ ก็ดีนะครับ จะได้ไม่ทำให้รถเมล์คันสวยๆ ต้องเป็นแหล่งเพาะพันธ์ุ์แมลงสาบไปซะก่อน

ว่าแต่ใครเคยเจอแมลงสาบบนรถเมล์เหมือนผมมั้งปล่าวเนี๊ย ???

.

เรื่องทั่วไป NGV, รถเมล์ NGV, เมล์ NGV, แมลงสาบ, แมลงสาบบนรถเมล์

ก็อยากจะบอกว่า

ช่วงนี้นับตั้งแต่เลิกงาน 6 โมงก็ไม่อยากกลับห้องแต่หัววัน อยากอยู่ที่ออฟฟิศให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ อย่างน้อยก็ไม่มีใครรอที่ห้องเหมือนใครเค้า เลิกงานหกโมงเย็น แต่กลับจริงก็สองสามทุ่ม กินข้าวก็กินแถวๆ ออฟฟิศ กว่าจะได้นอนก็ 5 ทุมเที่ยงคืนอะไรประมาณนั้น แต่พอตอนเช้ามานี่ซิ โอ้วแม่จ้าว!!!…. ไม่อยากลุกด้วยซ้ำ อยากนอนหมกผ้าห่มผืนเก่าอยู่อย่างงั้น แต่ก็ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก คงต้องกลับมาทำงานเหมือนทุกวันๆ

ยิ่งบางวันก็ต้องลุ้นว่า “วันนี้จะไปสายหรือปล่าวน้อ ?” “จะทันมั้ยน้อ” อะไรแบบนั้น เพราะอย่างที่รู้ๆ อยู่ว่าสภาพการจราจรของกรุงเทพนั้น คาดเดาไม่ได้เลย แต่ถ้ามาทำงานทันก่อนเวลา 9.00 น. ก็น่าดีใจ แต่ถ้ามาสาย หลังเวลา 9.00 น. ก็ต้องแซดดด…ไปทั้งวัน

กลับบมาเรื่องเก่าอีกครั้ง ผิดกับสมัยเดือนตุลาคมที่ผ่านมา เราก็ต้องอยู่ดึกตามปกติ แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกับครั้งไหน เพราะการอยู่ดึกครั้งนี้มีที่มาที่ไป เพราะเราแค่อยากเห็นหน้าใครคนนึง ที่เราไม่เคยเจอ ไม่เคยเห็นหน้า เฮ้อ ก็อย่างงี้แหละเรา หลงชอบคนง๊ายง่าย…รอเวลาที่จะกลับดึก ขึ้นรถเมลสายเก่า แล้วจบชีวิตที่ร้านเซเว่นหน้าซอย เพื่อแวะคุยกับพนักงานในร้าน ก่อนที่จะเข้าห้องแล้วนอนหลับฝันเพื่อที่จะได้รีบตื่นมาแต่เช้า จะได้ไปออฟฟิศเพื่อเจอหน้าเขาคนนั้นในอีกวันถัดมา นี่ก็คือความสุขเล็กๆ น้อยๆ ของคนที่ไม่มีอะไรดี

แต่ตอนนี้ไม่เป็นแบบนั้นแล้ว ก็เหมือนกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างขาดไป แค่อยากระบายให้ฟังก็เท่านี้…
.

เรื่องทั่วไป

……….สมัยที่เรียนผมก็ถามพ่อแม่ว่าจะเรียนอะไรต่อดี แกก็บอกว่าเรียนอะไรก็ได้แล้วแต่เรา เพราะคนที่ไม่เอาอ่าวอย่างผมก็ไม่ใช่คนที่ฉลาดปราดเปรื่องเหมือนคนอื่นๆ เขา สอบเอ็นทรานซ์ก็ไม่ติด เรียกได้ว่าสมัยที่จบ ม.6 ใหม่ เหมือนคนที่กำลังลอยเคว้งไม่มีจุดหมาย

……….จนมาถึงตอนนี้ วันที่ผมได้ทำงานที่ตรงกับสายที่เรียนมา คือ จบออกแบบนิเทศศิลป์มาก็ได้ทำงานเป็นกราฟิกดีไซน์เนอร์ที่บริษัทเกมส์ออนไลน์แห่งหนึ่ง ผมก็รู้สึกว่า “เฮ้ย..นี่แหละใช่เลย งานที่เราต้องการ” แต่พอผมพูดถึงเรื่องที่อาจารย์ที่มหาลัยราชภัฏสกลนครทาบทามให้ผมไปเป็นอาจารย์ที่นั่น ทั้งอาจารย์ประจำโปรแกรมศิลปกรรมที่ผมเรียน ทั้งอาจารย์ที่ห้องธุรการ ทั้งพ่อแม่ ยาย (โดยเฉพาะแม่) ก็เชียร์อยากให้ผมไปเป็นอาจารย์อย่างมาก แกบอกว่ารับราชการน่ะดี สวัสดิการอะไรต่างๆ ก็มีมากมาย ทำงานก็ใกล้บ้าน อีกอย่างการงานมันดูมั่นคงกว่าที่เป็นพนักงานบริษัท ถ้าวันไหนไม่มีสอนก็กลับมาดูแลร้านเนตได้ (ผมคิดว่าอยากเปิดร้านเนตเล็กๆ และรับงานออกแบบไว้) จนผมไม่รู้ว่าจะไปทางไหนต่อ จะเดินหน้า หรือ ถอยหลังดี หรือถ้าเป็นอย่างที่แม่ผมหวังไว้ ผมก็ไม่มีวุฒิครู แต่ก็คงไม่ใช่ปัญหาหรอกแค่วุฒิครู เฮ้อ….. เอายังไงดีหว่า ??

.

เรื่องทั่วไป